04 - Yeshua se mamma, Myriam

Nadat die vorige preek die vyf vroue in Yeshua se geslagsregister bekendgestel het, vra Roelf nou: Watter karaktereienskappe het hierdie vroue gedeel? Hy noem vier. Hulle het aan Abba Vader se Woord vasgeklou asof hul lewe daarvan afhang – want dit doen (Deuteronomium 28). Hulle het bo hul vrese uit gereageer, al het die vyand presies daar vrees gesaai waar Abba Vader hulle wou gebruik; ons is nie op 'n speelgrond nie, maar op 'n slagveld. Hulle was bereid om alles neer te sit en te doen (asah) wat Abba Vader sê. En hulle het Sy wonderwerk verwag. Bo alles het hulle hul bitterheid en rebellie vir Abba Vader gegee, en deur die kruis het Hy bitter water soet gemaak.

Dan fokus die preek op die bekendste van die vyf. Lukas vertel dat die engel Myriam groet as "begenadigde" (Lukas 1:28). Die Griekse woord charitoo beteken om guns te skenk, soos olie wat oor iemand se kop uitgegiet word. Die Hebreeuse chanan beteken om oor te buig na iemand, hom halfpad tegemoet te kom en te gee wat hy werklik nodig het. Roelf beklemtoon dat Myriam ook 'n sondaar was wat 'n Verlosser nodig gehad het – en juis daarin sien ons Abba Vader se genade.

Myriam was 'n Joodse vrou, vernoem na Miryam, Moses se suster, wat oor die baba-verlosser in die Nyl gewaak het. Volgens Roelf beteken die naam "bitter" en "rebellie" – en tog laat Abba Vader die Verlosser juis uit haar gebore word. So word verlossing dikwels in ons lewens gebore in tye van bitterheid en hartseer, en as Yeshua uit ons bitterheid gebore word, is ons almal Miryam.

Roelf skets haar lewe verder: sy het die profesieë geken, soos haar lofsang wys (Lukas 1:54–55); sy en Josef het elke jaar na die Pasga in Jerusalem gegaan, volgens Abba Vader se feeste in Levitikus 23; sy het ná Yeshua nog seuns en dogters gehad (Markus 6:3); en sy was by Sy geboorte en by Sy kruisiging. Hy noem ook dat Yeshua nie op 25 Desember gebore is nie. By die bruilof in Kana sê sy vir die diensknegte: "Wat Hy ook al vir julle sê, moet julle doen" (Johannes 2:5) – dieselfde gehoorsaamheid wat die ander vroue gekenmerk het. In die Hebreeuse denke is liefde 'n daad, nie net 'n gevoel nie; daarom kan gehoorsaamheid en genade nie geskei word nie.

Die preek sluit af by die kruis. Die soldate trek Yeshua se klere uit en gooi 'n rooi mantel om Hom (Matteus 27:28). Hier keer die skarlakenrooi draad terug – van Tamar se tweeling en Ragab se venster tot die bloed van die Lam. Maar hoekom word Hy eers kaal uitgetrek? Roelf gaan terug na Genesis 3:10, waar Adam wegkruip omdat hy naak is. Sonde bou 'n muur van skaamte wat ons laat wegkruip. Yeshua het daardie vernedering gedra sodat ons nie meer naak en beskaamd voor Abba Vader hoef te staan nie. Hy het 'n wurm geword om Sy bruid te bedek en te voed sodat sy kan lewe – kom net soos jy is.